 |
|
 |
|
ZAJĘCIA LOGOPEDYCZNE |
||
|
|
||
|
Logopedia – nauka zajmująca się kształtowaniem prawidłowej mowy, zapobieganiem powstawaniu wad wymowy, likwidowaniem błędów i korekcją wad, a także nauczaniem mowy w przypadku jej braku lub utraty. Hasło „Logopedia” i „Logopeda” kojarzą się najczęściej z dzieckiem o zaburzonej mowie. Mowa jest często czynnikiem decydującym o kontaktach międzyludzkich., sukcesach zawodowych, miejscu w polityce itp. Jest ona bardzo delikatnym instrumentem i nawet niewielkie dysfunkcje odbijają się na niej niekorzystnie. Z badań psychologów, pedagogów i logopedów wynika, że występuje korelacja między rozwojem ruchowym i mową. Jeżeli dziecko ma opóźniony rozwój ruchowy, to najczęściej występują zagrożenia w rozwoju mowy. Wśród zaburzeń mowy najczęściej spotykamy się z dyslalią (z gr. dys – zaburzenie, lalia – mowa). Dzieci z zaburzeniami mowy funkcjonują w szkole zazwyczaj poniżej swoich możliwości. Świadome zaburzenia, cały swój wysiłek kierują na przebrnięcie przez wypowiedź, upraszczając jej treść i nie wyrażając w pełni swych myśli. Błędy popełnione w pisaniu kwalifikują ich pracę do najniższych ocen. Wykpiwane i ośmieszane, przejawiają z czasem niechęć do rówieśników i szkoły. Nie udzielają się społecznie, rzadko są akceptowane w zespołach rówieśniczych. Przykre doświadczenia wytwarzają poczucie mniejszej wartości, skłaniają raczej do unikania mówienia, wywołują lęk przed wypowiadaniem się. Współczesny nauczyciel musi mieć świadomość, że jednym z najważniejszych celów edukacyjnych jest zapewnienie dzieciom optymalnych warunków rozwojowych. Wśród nich znajduje się umiejętność komunikatywnego posługiwania się językiem ojczystym w mowiei w piśmie.
|
||
